Flah player Yükü değil, bu yüzden animasyonu göremezsiniz

Tokat Esnafına Dair Herşey!

Bugün: 6 Ocak 2009

Sık kullanılanlara ekle - Anasayfan yap

 

Tokat İş Yerleri Rehberi

Göremezsiniz.... Bilgisayarınıza Flash Player Yükleyin!

Kategoriler
Türkiye

 
Tokat'a dair
Tarihçesi
Ekonomisi
Turizmi
Tarihi eserleri
El sanatları
Coğrafyası
İlçeleri
Tokat Türküleri
Türkü mp3leri
Fotoğraf galerisi
E-kart servisi 
 
Tokat Antik Kentler
Komana, Pontika
Sebastapolis
Zelitis, Zale
   
Web sitemize dair
Arşiv
Editörler
Editörlere mesaj gönder
Editörlük başvurusu
Yardım / İletişim (?!)
Ziyaretçi defteri
Reklam
 



Ziyaretçi sayısı
Online 2
Bugün 1
Bu ay 1
Bu yıl 1
Toplam 62313
 

Tokat'a dair


TOKAT'IN COĞRAFYASI
Tokat, Karadeniz bölgesinde Orta Karadeniz bölümünün iç kısımlarında yer alır. Kuzeyinde: Samsun ve Ordu, Güneyinde: Sivas ve Yozgat, Doğusunda: Sivas ve Ordu, Batısında: Amasya ili ile çevrilidir.
İlin yüzölçümü: 9958 Km2 dır. Bu alanı ile Türkiye topraklarının % 1.3'ünü kaplar. Denizden yükseltisi 623 Metredir.

Coğrafi Koordinatları: 39o 51' , 40o 55' kuzey enlemleri ile 35o 27', 37o 39' Doğu boylamları arasındadır.

JEOLOJİK YAPI:

Yerkabuğunu oluşturan kayaçların oluşumları ve geçirdikleri evreler jeolojik zamanlarla belirtildiği için Tokat'ın jeolojik yapısı:

Birinci zaman (Paleozoik) , ikinci zaman (Mezozoik), üçüncü zaman (Neozoik), dördüncü zaman (Kuaterner) jeolojik dönemlere göre şöyle açıklanmaktadır.

1. ZAMAN (PALEOZOİK) :

Tokat ve çevresindeki en eski kayaçların oluşumu bu dönemlerdedir. Bu dönemdeki oluşumlar: Çekerek ve yöresi kuzey ve kuzeydoğuya doğru Turhal-Zile-Tokat yöresi ile Kelkit ve Tozanlı havzası arasındaki dağlar boyunca Reşadiye'ye kadar uzanır. İl içerisinde Paleozoik formasyonları, killi şistler, kısmen metornorfizmaya uğramış (mermerleşmiş) kalkerler, serpantin ve diyabazlardan oluşmuştur. Zile ovasının kuzey ve batı sırtlarında Paleozoik formasyonlar yeşil şistler ve koyu renkli mermerlerden oluşmuştur.

İKİNCİ ZAMAN (MEZOZOİK)

Bu dönemde genel olarak kalker- marngre - konglomera ve fil işlerden oluşan kayaçlara, Kelkit vadisinde Erbaa-Niksar-Reşadiye yörelerinde rastlanır.

Zile'nin kuzeyindeki killi şist mermer serisi üzerinde beyaz renkli, bazen kaba ve zoojen yapıda olan kalkerler bulunmaktadır,

İkinci Jeolojik zamanda Zile-Turhal bölgesinde önemli mostralar (doğal yarmalar) şunlardır:

1) Kazancı ve Kelkit köyleri arasında Doğu-Batı doğrultusunda kalkerler

2) Eski köy ile Çivril arasında lambolar.

3) Çayır ve Yünlü köyü kalkerleri.

Bu kalkerler bazen tipik breşler halinde bulunurlar. Kazancı ve Kelkit arasındaki kal­kerler bölgenin serpantin heyelanlarından etki­lendiğinden bazen serpantin serisi içerisinde gi­bi görünürler.

Kervansaray ile Tekke Elik arasındaki kalkerler tamamen zoojendir. Grinoides ve echinid parçaları ile belemitesleri içerirler. Belemitcslerin bulunuşu bunların mezozoik devre ait olduğunun kesin kanıtıdır.

Zile ovasında tek tek olarak sıralanmış Zile kalesi, Güvercinlik, Hüseyin Gazi, Akba­ba, Çal tepelen mezozoik kalkerlerden oluşmuş, etrafı faylarla sınırlı hostlardır.

Zile çukurunun kenarındaki konglomeraların çimentosunda orbitoides, marnlı kalkerlerin içerisinde inorceramus, belemitella ve Turhal civarında mostralarda anachytes, Tekneli yöresinde inoceramus ve orbitoidesler bulunmuştur. Bunlar bize kretansen’in varlığını kesin olarak göstermektedir.

Zile ovasının güney ve güney batısında bulunan merkeze bağlı Fatih ve Süleymaniye köylerinden itibaren geniş bir saha üst kretase konglomeraları vardır. Bunların üzerinde bir marn tabakası bulunmaktadır. Konglomeranın çimentosunda ve marnlardaki mikrofosiller konglomeranın üst kratesiye ait okluğunu gös­termektedir. Bu tabakalar genel olarak kuzey eğilimlidir.

Yeşilırmak havzasında mezozoik'in jıırasik devrine ait Haz katı Kelkit Çayı kuzeyindeki granitik masifleri saran sahralarda görülmektedir. Bunlar Sinemurien'den itibaren zengin ve çeşitli fosilleri içerirler. Lias'ın özelliği kalınlı­ğı'nın az (100 metre) ve litoloji bakımından so­mut (homojen) olmasıdır. Burada lias ile alt kretase arasında büyük bir lakün (Stratigrafik boşluk) vardır.

Kelkit çayı güneyinde az çok beyaz renk­li yumuşak ve marnlı kalkerlerden oluşan alt kretase vardır. Liasın hemen üzerinde bu alt kratesenin bulunması burada strafik boşluğun olduğunu göstermektedir.

Kelkit Çayı havzasında üst kretaseye de rastlanmaktadır. Burada rastlanan üst kretase boz beyaz ve pembe kalker şeritleri bulunan yeşilimsi renkli bir filişten oluşmuştur.

ÜÇÜNCÜ ZAMAN (NEOZOİK)

Almus-Erbaa-Niksar yörelerinde rastla­nan f iliş, kalker, marnlı kalker ve konglomeralar, bu zamana ait oluşumlardır.

Eosen filisin önemli mostralarına Zile-Çeltek'in kuzeyinde rastlanır.Yine yerel olarak da Zile-Tokat bölgesinde bu devir arazisine rastlanmaktadır. Bu bölgede eosen genel olarak volkanik ve filiş fasiyesine (dış görünüşüne) ayrılır. Volkanik formasyonlar esas olarak da kalker çakıllarını içerir.

Filişlerde konglomera gre, marn ve ba-zende kalker mercekleri vardır.

Tokat-Çamlıbel yöresinde Behram köyü sırtlarında konglomera ve Grc'lerdc küçük nümmilitler bulunmuştur.Kalkerlerde ostrcs gi-gantica, natica vvillemeti, turritella cmbrica-laria, assilina, spira, nummilites laevigatus vardır ve bunlar eosen döneminin tabakalar dizisinin (formasyonlarının) varlığını gösterir.

Zile, alüvyon bölgesinin güney sırtlarında alüvyonların bitip, serpantinlerin veya üst krate-se konglomeraların başladığı yerde açık renkli ve çoğunlukla yatay tabakalardan oluşan gre, konglomera ve marnlar görülmektedir. Bunlar çok yenidir. Üzerleri alüvyonlarla örtülüdür. Bu formasyon içinde hiçbir fosil bulunmamasına rağmen diğer benzerlerine göre neojen olması muhtemeldir.

Zile'de Olukman ve Kireçli köyleri ara­sında neojenin tabanında iri elemanlı kumlarla çimentolaşmış çakılların özellikle kuartz, şist, radyolorit ve mermer parçalarından oluşan konglomeralar bulunmaktadır. Aynı konlomera ve kumtaşlar Kireçli Köyünün Kuzeyindeki versanlar da (aklanlarda) güney batıya 15-20 derece eğimlidir.

Zile ovasının güney kenarında Süleymaniye-Fatih Belpınar çevresinde neojeni kaba taneli kum taşları ve marnlı üst kretase konglo­meralarını örtmektedir. Neojen ovanın merke­zinde ve derelerin yataklarında kalın bir alüvyon örtü bulunmaktadır. Derelerin getirdiği alüvyon ve diğer matelyaller olduğu gibi gevşek çimentolu neojen konglomeraların dağılması ile oluştukları için bir çok yerlerde neojenin kalınlığı ova ve tek tek oluşan tepelerin kenarlarında biraz uzaklarında 150-200 metre kadar tahmin edilmektedir.

DÖRDÜNCÜ ZAMAN ARAZÎSİ (Kuaterner)

İl dahilinde dördüncü zaman arazilerine, Artova-Erbaa-Niksar-Turhal ve Zile ilçeleri ile Kazova-Omala(Gözova) ve Kelkit Ovalarında rastlanır. Bu devir arazilerini kum, çakıl, kil, travertenli topraklar oluşturmaktadır.

İl dahilinde mağmatik kayaçlar genellikle Turhal ovasında, Tokat'ın kuzeydoğusunda Almus'tan, Erbaa'nın kuzeyinde Ayvacık'a kadar olan bölgenin doğusunda kalan alanın yaklaşık yarısını kaplamaktadır.

İl dahilinde iki ayrı kayaç "heyelan" gru­bu ayırt edilir.

1- Granitlerden kuvarslı dioritlere kadar kayaçlar.

2- Adi dioritlerden itibaren bazik kayaçlar.

TEKTONİK YAPI:
A-) KIVRIMLAR : İlimiz dahilinde Zile ve Tokat dolaylarında eski şistlerde şiddetli kıvrımlar Hersinyen Orojenezine atittir. Kretase ile eosen arasındaki lâkün ve diskordanslar laramiyen fazandan (evresinden) sakin geçmediğini gösterir.

Asıl paraksismal hareketler pirene fazına (evresine) aittir. Çünkü oligosene ait jipsli seri geniş dalga ile kıvrımlı olduğu halde eosen, kratese ve paleozoik anormal durumlar meydana getiren hareketlere uğramıştır. Bu hareketler esnasında Turhal doğusunda Eğertepe'de, Tokat Merkez ile Tekneli Köyü arasında Kızıliniş'te ve Çamlıbel'in güney versanında (aklanında) paleozoik kreatese veya eosen üzerine sürüklenmiştir.

Mezazoik kalkerleri nümilitikten önce önemli kırılma ve kıvrılmalara uğramıştır. Bu esnada Kelkit depresyonu ve çeşitli dislokasyonlar meydana gelmiştir.

Tersiyer başında şiddetli olan hareketler neojende hemen hızını kaybetmiştir. Genç tabakaların yatay durumları bunun başlıca kanıtlarıdır.

B-) FAYLAR (Kırıklar) : Batıda Saros Körfezi'nden doğuda Araş vadisine kadar uzanan ve uzunluğu 1500 km den fazla olan bir fay ve tektonik havza sistemi ilimiz dahilinde Yeşi-hrmak-Kelkit bölgesinden geçmektedir. Bu stürüktürün genel doğrultusu; Batı-Doğu ile Batı-Kuzeybatı, Doğu - Güneydoğu arasındadır.

C-) DEPREMLER : Yeşilırmak havzasının en etkin tektonik stürüktürü Havza'dan-Erzincan'a kadar uzanmaktadır. Buna ilaveten Amasya civarandaki çukurluklar ile Tokat-Almus - Zile çukurluğu da etkin olan strüktürlerdir. Teknonik strüktürler boyunca sık sık hafif depremler olmaktadır.

Sismik zonlarda bulunan Niksar-Tokat-Zile gibi şehirlerimiz Roma devrinden beri önemli yerleşme alanlarıdır.Buralarda o zaman­dan günümüze kadar birçok zararlı depremler olmuştur.

En son önemli zarar veren depremler 1939'da doğuda Erzincan'dan, batıda Amasya'ya ve güneyde Sivas'tan, kuzeyde Karadeniz'e kadar olan sahada etkili olmuş ve çok ağır hasarlara neden olmuş ve 40.000 (Kırkbin) kişi ölmüştür.

1942 Aralık ayında Erbaa-Niksar yörelerinde şiddetli bir deprem olmuş ve 500 kişi ölmüştür. İl dahilinde de zaman zaman bazı stürüktürler boyunca şiddetli depremler meydana gelmiştir. Diğer hatlarda ise hafif sarsıntılar gözlenmiştir.

Genellikle bölgemizde etkili olan şiddetli depremler ; dünya ölçüsünde çok şiddetli depremler arasında yer almaktadır.

YER ŞEKİLLERİ:

Tokat İli Akdağ ve Çamlıbel dağlarının oluşturduğu vadiler arasında yüksekliği 188 metre ile 2870 metre arasında değişen bir konumdadır. Kelkit-Tozanlı-Çekerek sularının havzaları; bu havzalar arasındaki yükseklikler, akarsuların oluşturduğu alüvyonlu düzlükler ve kuzeyden güneye doğru gittikçe yüksekliği artan sıra dağlar ilimizin önemli yer şekillerini oluşturur. Kelkit vadisinde ortalama yükseklik 300-350 metre, Tozanlı havzasında 500-550 metre ve Çekerek havzasında 900 metredir. Dağlar, ırmakların birbirlerinden uzaklaştırdıkları yerlerde geniş yaylalar, ırmakların birbirlerine yaklaştıkları yerlerde sıra dağlar şeklindedir. Bu nedenle önemli geçitler daha çok plato düzlüklerinin bulundukları yerlerdedir.

Dağlık alanlar İl topraklarının % 45 ni kaplar ve üç önemli sıra halinde uzanırlar. Kuzeyden güneye doğru birinci sırayı Canik dağları oluşturur. Bu dağlar fazla yüksek değildir. Bu sıradaki önemli doruklar; batıdan-doğuya doğru Killik tepesi (1526 m.), Gölağa tepesi (1502 m) Keltepe (1794 m), Somun tepesi ve Erdem baba tepesi (2181 m.) dir.

İkinci sırayı oluşturan yükseltiler; Kelkit-Tozanlı havzalarını ayıran su bölümü çizgisini oluşturan dağlardır. Buradaki önemli doruklar; Mercimek tepesi (1203 m.), Poyrazlık tepesi (1535 m), Dikmen tepesi (1620 m.) , Topçam tepesi (1203 m.), İmamgazi tepesi (1779 m.) ve Dönekse dağı (1820 m.) dir.

Üçüncü sıra Tozanlı vadisinin güneyinde uzanır. İlin en yüksek dağları bu yörededir. Buradaki önemli doruklar; Akdağ (1900 m.) Deveci dağı (1892 m.) Çamlıbel (1930 m.) Toraç dağı (2112 m.), Asmalıdağ (2116 m.) ve Dumanlı dağı (2374 m.) dir. İlimizin en yüksek doruğu Almus barajının güneyindeki Şehnekayası (2385 m.) dağıdır.

OVALARI

İl topraklarının yaklaşık %15.4 nü kaplar. İl topraklarını sulayan Kelkit-Tozanlı ve Çekerek çaylarının oluşturduğu vadiler kimi yerde genişleyerek verimli alüvyon ovalar meydana getirmişlerdir.

Akarsular, sulama kanalları ve göletlerle tamamı sulanan ovalar ilimizin çok önemli üretim alanlarıdır. Bazı ovalarımız (örneğin: Kazova) yılda iki kez ürün alınan verimli tarım alanlarıdır, ilimiz dahilinde önemli ovalar; Kazova, Turhal Ovası, Erbaa Ovası, Niksar Ovası, Omala (Gözova), Artova Ovası ve Zile Ovasıdır.

Vadiler : İlimiz sınırları içerisinde doğu-batı doğrultusunda üç önemli vadi uzanmaktadır. Birbirlerinden sıra dağlar ile ayrılan bu vadiler kuzeyden güneye doğru Kelkit Vadisi, Tozanlı Vadisi, Çekerek Vadisi'dir. Diğer bir vadi, ortasından Behzat deresinin geçtiği ve şehir merkezinin yer aldığı vadidir.

Vadilerin yapısı yer yer boğaz vadiler şeklinde uzanır. Bazı yörelerde vadi tabanları geniş alanlar kaplayarak ova özelliği taşıyan geniş tabanlı vadiler şeklindedir.

Platolar (Yaylalar); ilimiz kuzeyindeki Canik dağlarının güney kesimlerinde, Kelkit ve Tozanlı vadileri arasında uzanan dağların bir bölümünde platolar yer alır. İlin batısındaki dağlar arası akarsu vadileri ile parçalanmış plato düzlükleri görünümündedir.

İlimizde yer alan önemli yaylalar: Topçam Yaylası, Çevreli (Muhat) Yaylası, Dumanlı Yaylası, Selamen Yaylası, Kızılcaören Yaylası, Bozcalı Yaylası, Batmantaş Yaylası, Buğa'lı Yaylası, Çamici Yaylasıdır.

AKARSULAR:

Tokat İlinin başlıca akarsuları: "Yeşilırmak'ı oluşturan Tozanlı Çayı, Kelkit Çayı, Çekerek Çayı ve şehir merkezinden geçen güney - kuzey uzantılı Behzat deresidir. Mevsimlik bir akarsu olan (özellikle ilkbalar mevsiminde karların erimesi ile bol su taşıyan) Keten deresi de Topçam dağlarının kuzeyinde doğu-batı doğrultusunda akan önemli bir akarsudur.

TOZANLI ÇAYI: Yeşilırmak'ın ana koludur. Sivas bölgesinde Köse dağının 2801 m. yükseltisindeki batı aklanından kaynaklanır. Batıya doğru; kuzeyde; Karacan, güneyde Tekeli dağlan arasından geçer, birçok yan dereler ile beslenir. 365'nci km de Almus Barajı'na ulaşır. Kuzeyde Dönek, güneyde Mamu dağları arasındaki 12 km lik boğazdan geçerek Omala (Göz.ova) Ovasına girer. Buradan Karakaya boğazını geçtikten sonra Kazova'ya ulaşır. Tokat'ta Behzat deresi, Turhal'da Hotan ve Gülüt derelerinin sularını alarak, Turhal ovasından 30 Km. lik bir boğaz ile Amasya ili sınırları içerisinde Gendingel ovasına girer ve Çekerek suyu ile birleşir. Tozanlı çayı üzerinde Almus Barajı, Ataköy Barajı, Gözova Regülatörü, Gümenek Regülatörü gibi önemli tesisler kurulmuştur.

KELKlT ÇAYI: Erzincan m kuzeyinde Sipikör, Pülür, Otlukbeli, Sarhan ve Balaban dağlarından kaynaklanan suların Gümüşha­ne'nin Kelkit İlçesi yöresinde birleşmeleri ile oluşur. Kaynak kodu 1460 metredir.

Tokat il sınırlarına Reşadiye'nin Umurca Köyü yakınlarında girer. Yusufbey köprüsünden - Fatlı köprüsüne kadar dar bir vadiden doğu-batı doğrultusunda akar ve Niksar ovasına ulaşır. Daha sonra Erbaa ovasını kat ederek Kale boğazında Tozanlı çayı ile birleşir.

ÇEKEREK ÇAYI: İlin güneyindeki Çamlıbel dağlarından kaynaklanır. Kızık, Çalı ve Fineze dereleri ile Çamlıbel Kasabası civarında birleşir.

Kuzeydoğu - güneybatı doğrultusunda Artova, Yeşilyurt, Sulusaray ilçelerinden geçerek Alanyurt köyünün batısından Yozgat sınırına geçer. Buradan kuzeye yönelir ve tekrar ilimiz sınırlarına girdikten sonra Amasya'nın Ka­yabaşı yöresinde Tozanlı ile birleşir.

Çekerek çayı üzerinde Zile İlçesi sınırları içerisinde Süreyyabey barajı inşaatı çalışmaları devam etmektedir.

GÖLLER:

DOĞAL GÖLLER:

ZINAV GÖLÜ: Reşadiye ilçesinin Yolüstü (Meğedüm) Köyüne 3 Km. uzaklıktadır. Gölün suları tatlıdır. Göl bir dere ve küçük sularla beslenir. Ortalama l ,5 Km2 alana sahiptir. Gideğeninden (Gölayağından) boşalan sular kelkit çayına ulaşır. Kenarlarında bataklık yer­ler yoktur. Ortalama derinlik 10-15 metredir. Etrafı korunmaya alınmış orman alanıdır. Gölde kızılkanat denilen çok lezzetli bir tatlısu balık türü yaşamaktadır.

GÜLLÜKÖY GÖLÜ: Reşadiye ilçesinin Güllüköy yöresindedir. 165.000 m2 lik bir alan kaplamaktadır. Yan dereler ve ilkbaharda eriyen kar suları ile beslenir. Ortalama derinliği 7 metredir. Suları tatlıdır.

KAZ GÖLÜ: Pazar-Zile karayolu üzerinde, Uzümören kasabası yöresindedir. 7000 dönümlük bir alanı kaplar. Gölün geniş bir bolümü sazlarla kaplıdır. Bu sazlıklarda yabankazı, yaban ördeği ve bir çok türde yaban kuşları barınmaktadır. Göl sularında lezzetli sazan balığı yaşamaktadır. Gölün Milli park haline dönüştürme çalışmaları sürdürülmektedir.

YAPAY GÖLLER:

ALMUS BARAJ GÖLÜ: Almus ilçesi­nin 3,5 Km. kuzey doğusunda Tozanlı çayının hafif bir dirsek çevirerek Omala (Gözova) ova­sı boğazına girdiği yerde zonlu toprak dolgu ti­pinde yapılmıştır. Şedde yüksekliği 95 metre. Tepe uzunluğu 350 metre, tepe genişliği 12 metre, gövde dolgusu 3.500.000 m3 tür. Baraj gölü 950.000.000. m3 hacimlidir. Göl yüzeyi 31.3 Km2 dir. Göl uzunluğu 22 Km. gölün en derin yeri 74 metredir. Kapaksız, yan kanalı do­lu savak 1550 m3zsn su geçirebilir kapasitededir.

Göl suyu hidroelektirik tesislere 519 met­re uzunluğunda kuvvet tüneli ile girer ve üç adet dikey eksenli Francis türbünleri ile ayrıca sulama çıkışından ırmağın yatağına karışır. Hidro­elektirik santralinde herbiri 13.000 KVA lık 3 jenaratör vardır.

Baraj Arı İnşaat T.A.O.tarafından yapılmıştır. Yapım çalışmaları 23.07.1959 da başla­mış ve baraj 5 EKİM 1966 tarihinde işletmeye açılmıştır. Baraj hidroelektrik enerjisi üretmek, tarım alanlarına sulama suyu sağlamak, sel taş­kınlıklarını önlemek amacı ile yapılmıştır. Gölde yayın, sazan ve alabalık türü tatlı su balıkla­rı vardır.

Barajın etrafı ormanlarla kaplıdır ve göl kıyılarında bir çok koylar bulunmaktadır. Bu özelliği ile Tokat ve çevresinin önemli piknik ve dinlenme yeridir. Tokat'a uzaklığı 36 Km. dir.



Tokat İli Orta Karadeniz bölümünün iç kısımlarında yer almaktadır. Bu nedenle ilimiz hem Karadeniz iklim özellikleri, hem de İç Anadolu'daki step (kara) ikliminin etkisi altındadır. Bu özelliği ile Tokat'ın iklimi; Karadeniz iklimi ile iç Anadolu'daki step iklimi arasında bir ge­çiş iklimi özelliği taşır.

İlimizde etkili olan iklimin özelliği genel olarak yaz mevsimi alçak alanlarda sıcak-kurak, yüksek yerlerde serin yer yer yağışlı, kış mevsimi soğuk ve kar yağışlıdır. Tokat'ın iklim özelliğinde denize olan uzaklığın ve yüksekliğin etkisi önemlidir. Bu nedenle ilimizin ikliminde kuzeyden güneye doğru (yükseltinin artması nedeniyle)önemli farklılıklar görülür. Güneye doğru kış mevsimi daha sert bir karakter göste­rir.

Tokat Meteoroloji istasyonunda yapılan kayıtlar esas alındığında son 38 yıllık istatistik­lere göre iklimle ilgili bazı özellikler şöyledir.

En soğuk ay ortalama 1,8 "C ile ocak, en sıcak ay ortalama 21,8 "C ile temmuz ayı olmuş­tur. Ölçülen en sıcak gün 18 Temmuz 1962 yı­lında 40,0 "C, en soğuk gün ise Ocak 1972 yılında -23,4 "C olmuştur. Yıl içinde sıcaklığın 30 derecenin üstüne çıktığı günler 36 dır. 20 "C"nin üstüne çıktığı günler ise 176'dır. Isının ortalama O "C'nin altına düştüğü günler 60'dır. İlin yıllık ortalama sıcaklığı 12,8 "C'dir.

İlçelerin yıllık ortalama sıcaklığı ise şöy­ledir; Turhal 12.9 "C, Pazar 12.2 "C, Zile 11.5 "C, Artova 8,1 "C, Sulusaray 9,3 "C, Erbaa 14,1 "C, Niksar 14,2 "C ve Reşadiye 12,8 "C'dir.

Tokat merkezinin yıllık ortalama yağış tutarı 444,4 mm'dir. En fazla yağış 58,0 mm ile mayıs, 53,7 mm ile nisan aylarında en az yağış ise 8,6 mm ile ağustos ayında görülür. Ortalama kar yağışlı günlerin sayısı 13 tür. Karın ortala­ma yerde kalma süresi ise 21 gündür.

İlçelerdeki yıllık yağış miktarı da şöyle­dir: Turhal 413,3 mm, Pazar 448,6 mm, Zile 450,7 mm, Artova 533,9 mm, Sulusaray 436,0 mm, Erbaa 585.3 mm, Niksar 508,7 mm ve Reşadiye 458,5 mm dir.

Rüzgar Durumu : Değişik yönlerden esen rüzgarlar Tokat'ın iklimini ve tarım alanlarını etkilemesi bakımından önemlidir.

Yaz aylarında en hakim rüzgar doğu-kuzeydoğu doğrultusunda esen poyrazdır. Sonba­harın başlarında da etkili olur. Bu rüzgar yazın estiğinde serin ve kurudur. Yine yaz mevsimin­de zaman zaman kıbleden rüzgarlar eser. Samyeli denilen bu rüzgarların yöredeki diğer bir adı da kabayeldir. Estiği günlerde kavururcu sıcaklıklara neden olur. Kışın kuzey batıdan esen karayel, kuzeyden esen yıldız ve yine doğu-kuzeydoğu yönünden esen poyraz , havaların soğuk geçmesine ve kar yağışlarına neden olur. İlkbaharda ise batıdan esen rüzgârlar ve güney batıdan esen lodos havaların yumuşamasına ve bol yağışlara neden olur. Bu rüzgarlar zaman zaman yıldırım düşmelerine ve yöre tarımını olumsuz etkileyen dolu yağışlarına da neden olur.

BİTKİ ÖRTÜSÜ VE HAYVAN TÜRLERİ:

Tokat ili topraklarının yaklaşık olarak %48,8'ı orman ve fundalıklarla %34,8' ekili - dikili alanlarla, %14,5 çayır ve meralarla kaplı­dır. %1,9'u ise tarıma elverişsiz alanlardan olu­şur.

Ormanlar daha çok Almus, Reşadiye ve Niksar ilçeleri dolaylarındadır. Karaçam, sarı­çam, köknar, gürgen ve sedir gibi ağaç türleri en yaygın olanlarıdır. Bu ağaç türlerinin içerisinde yer yer fındık, kızılcık, yabani erik, elma, ahlat, alıç, gibi türlere de rastlamak mümkündür. Ovalarda ve vadi tabanlarında ise söğüt ve kavak çoğunluktadır. İlin güney kesimlerinde (Artova ve Zile dolayları) ağaçlar çok seyrekleşir. Bu yörelerde hakim bitki örtüsü bozkırlar (step)dır. İlkbahar ve yaz başlarında yeşil olan bu bitki örtüsü yaz sonlarında sararır, bozkır görünümünü alır.

Dağların ve ormanların geniş yer tuttuğu ilde değişik türlerde yaban hayvanları da yaşa­maktadır. Bunların başlıcaları, kurt, tilki, san­sar, tavşan, sincap, vaşak, ayı ve domuzdur.

Kuş türlerinin nesilleri ise giderek tüken­mektedir. Bu türden önemli av hayvanları kınalı keklik, bıldırcın ve yaban ördeğidir.

Balık türleri olarak akarsularda yer alan ve göletlerde yetiştirilen sazan, aynalı sazan, ve yayın balığı önemlidir. Ayrıca Zınav gölünde kızılkanat adı ile tanınan lezzetli bir tatlı su balık türü yaşamaktadır.

 

Sayfa: 1


Ücretsiz Web Hizmetleri

 
 
Ayın Ustası

Göremezsiniz.... Bilgisayarınıza Flash Player Yükleyin!

 

Haber ara



[Detaylı arama]


Hava durumu

TOKAT

ANKARA

Editör yazı-yorum

Webmaster

Tokat Esnafına müjde!



Online editörler

Sitede hiç editör yok / Son 5 dk. içinde
 
Pratik menü
Esnaf kolları
Esnaf olma şartları
Resmi gazete
YTL hesaplama
Döviz kurları
Bağ-kur prim tablosu
Bağ-kur borç sorgulama
 
Kamu
Milli Eğitim Bakanlığı
T.C. Kimlik Sorgulama
TC Kimlik numarası öğren
Emekli Maaşı Hesapla
Vergi Numarası Öğrenme
Ö.S.Y.M
A.Ö.F.
 
Gerekli linkler
Taşıt vergisi sorgulama
Ehliyet ceza puanı
Emeklilik zamanınız
Telefon rehberi
Su faturasını öğren
İl posta kodları
Askerlik celp dönemi
 
Faydalı linkler
Teskomb
Tesk
Esgimtaş

 


TokatEsnaf.Org.tr
En iyi görüntü için; ekran ayarınız 1024x768 olmalıdır.